The Challenger

Havs na ng challenger si Juaquin Burdado! Yesterday! At impernes me ibubuga si challenger ha. May motto at first crush pa yan. At... simulan mo ng kumain ng buhay na manok... Dahil may FB account din ang kyombay, adik sa farmville! In fact, neighbors kami...

Nasa kahimbingan ako ng pagborlogs ng biglang may kaguluhan sa labas ng balay-kembutan. Pupungas-pungas pa ako, pero keri lang. Matagal-tagal na ring walang eksena sa iskwater. Kasi si Juaquin, retired na. Wichiririt na nya bet mag-warlaloo...
Remember me this way ba yung nag-away sina Juaquin at Yellow Shirt Guy? Di ba mega kautusan akeiwa sa pinsan nyang kyombay para magpa-buysung ng ice ice baby? Well... Si casin bear na makyontot at payatot-china, si casin bear na jutosan ng bayan, si casin bear na kinulang sa bitamina abakada -- hanggang tauwaya, eh siga na sa eskinita.

Sha si Godofredo. Parang makaluma no? Pero modern siga itu. Me nickname nga yan eh. Godo. Minsan eh RnB and showag sa kanya. Rugby and Bato. Narinig ko na rin shang shinoshowag na Aljur at napa-aboutface talaga ko. Aljur nga. Aljurog-jurog ang mukha. Ang pet name ko sa kanya eh Babyface. Kasi mukha shang nasabugan ng baby dynamite.

Pag lumalapit sa kin yan, feeling ko kinukuha na ko ng liwanag. At nung minsan na papalapit sha at kumakanta sha ng "Sinusundo kita, sinusundo..." ay ning kumaripas talaga ko ng takbo. Feeling ko dadagitin na ko ni Kamatayan.

Yun nga, habang humihilik ng bonggacious ang bakla, biglang mega suddenly, commotion is going on outside the hausness. Shempre kahit maasim pa sa yogurt na panis ang laway ketch eh gora pa rin ang bakla para makiusyoso.

Nag-aasaran ang mga kyombay, inaasar si Godo. "Godo! Me naghahanap sayo!"

"Sinetch itech?!" chorus ng mga kyombas na malalakas mandaot.

"Mga taga-rehab! Hahahahaha! Adik ka daw boy! Adik!" sabay tawang Odette Khan uli ang mga goons ni Max Alvarado. Dinaot-daot talaga nila ng plenticious si Godo.

Biglang me may-i-pass na dalawang otokiz. Nakidaan lang teng. Waing kinalaman sa asaran. Ni hindi tagaron sa min. As in napadaan nga lang. Biglang sumigaw ang Godo.

"Hoy! Bakit ang tatapang nyo?! Taena nyo ah! Sabay sugod at sapok sa kuyang nagdaraan. Nakailag. Shumakbo ng matulin.

"San ka pupunta?! taena mo bumalik ka dito!"

Habol ang adik. Mura ng mura. Sapok ng sapok. In fairness maraming beses naman shang nakatama. Yung pader. Yung side mirror ng motor ng kumpare ko. Yung kalan ng nagtitinda ng leeg ng manok. Yung mga leeg ng manok. At tsaka yung nagtitinda ng leeg ng manok.
Napikon si tindero, hinawakan si Godo sa sinturon.

Naloka ako. Walang effort si Vendor, isang kamay lang ginamit. Habang pinipigilan nya sa sinturon si Godo, naghahalo pa rin ng pinipritong leeg ng manok si Vendor. Nung maluto ang leeg, kinaladkad nya pabalik sa bahay si Godo. Impernes me panlalabang naganap sa babyface ng iskwater. Para lang shang si Palito na kumakalaban kay Batista. Lugi si Batista, baka masalubsob.

"Papatay ako! Taena papatay ako! Kuya Vendor bitawan mo ko! Papatay ako! Ang tatapang nila eh. Para mabawasan ang matapang! Bitiwan mo ko! Papatay ako!" full blast na sigaw si Godo. Wa epek. Mejo pawisan na ang lolo mo. May hingal at hagok ng kasama yung hinga. A for effort.

Maya-maya eh nag-The Flash ang Godo pauwi. Walang lingon lingon. Go home na ang siga. Kasi natanawan na nya Tatay nya, pauwi me dalang Samurai.

Yup. Sha ang anak nung me samurai. Ning, di lang sha ang umuwi. Pati kaming lahat na miron, nagsipasok ng bahay. Sarado lahat ng bintana at pinto sa iskwater. Baka kasi mag-amok na naman si Shaider, ma-time space warp kami sa langit, ngayundin!

Lagot ka, Godo. Boogie wonderland ka ngayon kay Father Dear.

Eh di maya maya nga eh umiindayog na sa boogie ang mag-ama. Bugbugan talaga ito. Anong say ni Manny at Kuch Ruch (Coach Roach) sa dalawang tu? Habang binu-boogie si Godo, havs sha ng mga oscar lines na pang winning performance.

"Walang nagmamahal sa kin. Gusto ko lang naman mag-aral eh. Bakit ka ba may samurai? Di ka naman si Roderick, di rin ako si Aiza?! Tay! Tay! Tama na po Tay!"

Pinigilan si Tatay ni Wifey.

"Tama na yan, nasasaktan ang anak ko!" ispluk ni wifey.

"Wala akong ginagawang masama!"

"Akala mo lang wala, pero meron! Meron! Meron!" si Godo.

"Hihirit ka pa ha." Sabay sampal kay Godo.

At yun na nga, mga isang oras ang naganap na boogie wonderland. Mayamaya kasali na si wifey. it takes three to boogie. At ang buong iskwater eh bumalik na sa normal at kanya-kanyang buhay.

After a few days, napag-alaman ko ang dahilan kung bakit gustong pumatay ni Godo ng matatapang.

Panis ang ininom nyang gin.

Das Beste oder Nichts

…

"Gagawan natin ng paraan..."

Tulala akong naglakad pabalik sa bahay na pink. Me inuman sa bahay, andun sina Bhe, Bhie, Babes at Bhebhe. Deadma. Me tequila, salt, lemon at katawang maasim. Paki ko. Me pakwan, my peborit prut. Care ko. Bakit? Sa gitna ng nomoan, kumatok si Totong. Nag-iimbita sa birthday nya.

Ang nakaraan...

Excited akong nag-fly fly sa land of Cubao. Kelangan kong mag-shopping ng anik-anik na kabaklaan. Birthday na ni Pa at marami akong plano. Cake, gift, balloons, candles, confetti, clown, magic tricks, chairs and tables, banner, catering at lingerie. Shempre dapat havs ng pang-akit para panalo ang birthday celebration ni Payat.

Usapan namin, eksaktong alas-dose, kakatok sha sa pink na haus at ise-celebrate namin ang kaarawan nya. Pinaghandaan ko toh! Dapat maganda talaga ko!

Curly ang hair ko, push up ang bra ko, wacoal pa yan ha, strapless. Micro mini ang skirt ko, polka dots na pink ang undies ko, oveeeeer sa high ang heels ko, parang paa na ng ipis ang pilikmata ko, natural na parang sinampal-look ang muk-ap ko, at shempre pechay ang nasa pagitan ng hita ko. In-order ko pa toh sa Baguio! Na-delay lang kasi nagka-landslide. Pero nai-deliver na kahapon. Ready na ko.

At the stroke of midnight, kumalembang ang grandfather's clock. Twelve times. And that was when I heard him knock.

"Ma! Dito na ko..." tawag ng Payat.

"Pa, wait lang." Sinindihan ko ang kandila sa cake. Saka binitbit papuntang pintuan at pinagbuksan ko si Pa. "Happy birthday!!!"

"Wow... Sweet ah..." Na-touch ang Payat. Na-touch ko rin sha. Ahihihi.

Kumain kami ng dinner. Nagkwentuhan. Tumambay sa sala. At nagpa-sweet ng walang humpay.

Habang nag-iinuman, magka-holding hands pa kami nyan. Reminisce galore sa mga kagaguhan namin nung bata. Aakyat sa alatiris. Manunumpit ng mga itik. Maglalaro ng Xmen. Mag-aaway, magbabati, magkakampihan, mag-aasaran. Magjejekjek ng sabay wahahaha...

Ewan ko ba bakit havs talaga lagi ng pagtatanong tong si Totong. Yun tipong walang anu-ano, walang sabi-sabi eh biglang da-dialogue ng pang-famas na delivery ng linya.

"Ma, pwede ba kitang mahalin?"

Napabitaw na lang ako sa kamay nya, sabay sabing "Dati pa." Dati pa kitang pinayagan.

Napag-usapan namin ang aswang. Napag-usapan namin ang tyanenat ng aswang. Napag-usapan namin ang binhi na nasa sinapupunan ng aswang. Na magiging inaanak ko pala. Napag-usapan namin ang magiging set-up nila, at set-up namin. Di naman ako lugi.

Ayaw daw nyang magsama sila. Ayaw daw nyang dun tumira. Ayaw din nyang magpakasal. At ayaw nyang maitali sa aswang. Ganun pa rin daw, walang magbabago. Sa kin pa rin sha most part of the day. Ako pa rin ang legal wife.

We were wrong. We were soooo wrong! Kung alam ko lang, sana precognition at premonition na lang hiningi kong powers para naihanda ko na ang sarili ko. Lahat ng plano, nanatiling plano. Parang panaginip. Kung anong kabaligtaran yun ang nangyari. Malakas pala ang powers ng aswang, walang laban ang pink amulet ko. Nahati sha at tinangay si Pa sa mundo ng karimlan.

Funny, si Pa ang nasa mundo ng karimlan, pero feeling ko, ako ang naiwan sa kadiliman.

And now, a year after, sa isang araw birthday na uli ni Pa. Pumunta sha sa bahay na pink at nag-imbita. Sa gitna ng inuman at landian ko with my babies, nawindang na naman ang buo kong sistema. Short circuit na naman ang bakla.

"Ma, punta ka sa bahay sa Martes ha." puppy-eyed pa ang lolo mo. Sarap halikan.

"Pa, night shift ako. 10 pm pasok ko nun."

"Hala panu yun? Sige sa Sabado na lang punta ko jan."

Maniwala ako. "Weeh? Maniwala ako sayo. Makatakas ka kaya sa kuko ng agila?" malait man lang kahit minsan ang aswang davah?!

"Gagawan natin ng paraan."

Nung umuwi si Pa, at naiwan ako sa piling ng mga babies ko at i-resume namin ang inuman, natawa na lang ako. Tawang hanggang labi lang. Hindi umabot sa mata. Ni hindi nga ngumiti mga cheek bones ko. Natawa ako sa kaweirduhan ng posisyon ko.

May bowa ako, nagsasaka sa Quezon. Me kabit ako, kembot lang ang nagaganap, walang emotional attachment, walang kwentuhan, kembot lang talaga. Me mga babies ako, mababait, sweet, totful, youthful. Super youthful nakakahiyang karirin kasi that's exactly what they are: babies. Me canton boys ako, basta may PSP, may joystick na rin akong pwedeng laruin.

Pero heto ako, ginagawan pa ng paraan ng taong mahal ko para lang makasama ko. Kelangan pang gawan ng paraan para makita ako. Gagawan pa ng paraan para makapag-celebrate kami ng birthday nya na magkasama. Kabit na kabit lang noh? Kelangan pang gawan ng paraan para maging masaya.

Das beste oder nichts. The best or nothing. Kung di nya maibibigay ang buong sarili nya, wala na lang. Wag na lang.

Binabawi ko na ang sinabi ko dati na hindi ako mahalaga kay Totong. Mahalaga ako. Kung pupunta sha ng iskwater, uunahin nyang daanan ang bahay ko kesa umakyat sa nanay nya. Kung me okasyon o selebrasyon, ako ang kasama nya. Kung malaya na ang puso nya para magmahal, ipupusta ko ang pechay baguio ko, ako ang pupuntahan nya. Pero dahil di na sha malaya, para mangyari ang lahat ng ito, kailangan…

"Gagawan namin ng paraan..."

Tantum te Quando Absente Desidero

Tantum te Quando Absente Desidero. I miss you.

Ang bakla, nahihilig sa latin. Ewan ko ba, anlakas ng hatak ng latin... Kaya ang new year's resoluzion ko, this year, lahat ng post titles ko, eh translated sa iba't ibang languages... Para me dating naman! Ahihihi... Tsaka para kunwari zozyal ang bakla...

Kagabi, sa saliw ng part of your world, on my own, brokenhearted girl, halo at a little fall of rain, umiiyak ang bakla. Kasi, parang wala na kong budwire. It's complicated.

Yun last time na nagpunta sha sa bahay, gulatan ito with matching tayo ng balahibo at panlalaki ng mata. Kasi ba naman, nagkakalkal ako ng mga mementos ko sa aking shoe box of little memories with sentimental value, bigla na lang sha sumulpot sa pinto.

Eh me gera kami ng wallet ko that time. Kaya ang budwire ko, nagpaka-canton boy muna. Habang namimili nga kami ng kung anik anik na instant noodles, napasulyap ako sa Baliwag lechon stall, sabi nya "Oh wag ka ng tumingin, di natin kaya yan."

Sa simpleng pancit canton, instant mac & cheeze, kalahating tequila na natira sa last inuman namin, at apat na boteng redhorse, with candlelight at artificial flowers, naganap ang last date namin ni budwire. Funny coz wala akong matandaang bloopers nya for this particular night. We talked about so many things, he talked about his plans, I listened to him.

Then he was gone.

Umuwi muna sa Quezon ang lolo mo since bakasyon pa sa school. Sarado muna ang noodle hauz. Wala rin munang lovelife ang BM. Long distance relationship itu.

Dumaan ang Pasko, nagputukan ang Bagong Taon, walang budwire na sumulpot sa porch ng bahay na pink. Nakasalo ko uli si Pa nung New Year, nag-overnight sina Bhe, Bhie at Baby, kinembot kong muli si Yellow Shirt Guy (remember him?) at napako na naman ang pangako ni Jonel na makekembot ko sha bago matapos ang taon. Di pa rin pumunta si budwire sa haus.

A few days before New Year, nagtext ang lolo mo. Punta raw ako sa kanila. Ang lapit! Infanta, Quezon. Susme, buti sana kung alam ko yung lugar na yun. Eh pugad daw ng NPA yun. Pano kung pagsamantalahan ako dun? Baka di ako tumanggi! Dinedma ko ang imbitasyon.

Linggo, January 3, 2010. Nagtext ang dadudz. "Daduds, namatay ang tatay ko, ngayon ang libing. Di na ko pinapauwi jan ni Mama, wala sha kasama dito. Dito na ko titira uli."

Natulala. Nag-panic. Nawindang. Naiyak. Nasinok. Napakurap. Napahinga ng malalim. At na-lowbat. Nagtae. Napasipol sa saliw ng "Paalam na". Naluha uli. Nanghinayang. At nag-text. Nalowbat uli.

Hanap ng charger. Saksak sa plug. Tawag kay Dadudz. The number I dialed is out of coverage area daw, sabi nung babaeng sumagot. I will try again later.

Kaya pala nya ko pinapapunta sa kanila. Sobrang nahiya ako sa sarili ko. Habang sha eh nagdadalamhati, ako eh naglulumandi. Habang sha eh nagluluksa, ako eh naglulunoy sa kasalanan. At habang sha eh umiiyak, ako eh nagpapakasaya. Anong klaseng bakla ako?

Wala na kaming matinong pag-uusap after that.

Madalas, I consider myself a nomad. A wanderer. Nobody's girl. Hinihintay ko pa yung lalaking magsasabi sa kin ng "You're nobody's girl. I'm a nobody.You're my girl." Nobody, nobody but you! Clap-clap-clap-clap! Pero kahit anong palakpak ko, wala pa ring Daduds na bumalik.

Niyaya ako ni Ka-te na maglunoy sa buhanginan ng Boracay. Para maaliw eh gora naman ang bakla. Nope. Di ako kumembot dun. Hulsam na hulsam ako mga ate. Me nagyayaya nga sa kin sumayaw dinedma ko. Me nakilala ako, pwedeng gawing destiny. Nagpa-piktyur lang ako na parang katulong na nagde-dayoff. Tapos kinilig magdamag. Pero wit na pagkatapos nun. Kilig lang.

Habang nasa Bora, gusto kong lunurin ang sarili ko. Kasi nagtext ang Daduds. "Nakakainis ka pinapaluwas mo ko tapos wala ka naman pala sa bahay nyo. Umuwi na ko uli sa Quezon! Di ko alam kung makakaluwas pa ko uli." Talk about wrong timing and salisi. Haaaay!!

Nag-eemote na ko ng bonggang bongga eh. Tapos nabanggit nya kung kelan sha nagpunta sa haus. Friday night daw. Ungas na yun! Friday night sya nagpunta eh andun lang ako sa haus. Sabado ng madaling araw ako umalis. Muntik na kong magpakalunod sa maalat na dagat ng Aklan, ginagago lang pala ko ng hayuf.

Last week nagkatotoo na. Pumunta nga sha sa bahay at nagkita kami. The usual na kembot. Inuman ng tequila, lemon at salt. Pero kainuman namin si Ambo. Akalain mo yun, magkasundo ang dalawa!

Nung umuwi na sha uli sa Quezon, I started analyzing my feelings for him. Mahal ko ba sha dahil gwapo sha, oh gwapo sha sa paningin ko kasi mahal ko sha? Nami-miss ko ba sha kapag nawawala sha kasi mahal ko sha, o nami-miss ko sha kasi pag naglalakad kami na sweet-sweetan sa isa't isa eh lahat napapalingon at kinaiinggitan sa buong iskwater ang bakla? And then it hit me.

Trophy boyfriend. Yun ba si Daduds sa buhay ko? Sinesementuhan nya ang status ko sa iskwater bilang pinakamagandang bakla sa balat ng pinkantasya. Panrampa. Pang-inggit. Palamuti. Yun ba ang silbi nya sa kin?

Di rin. Di ako mababaw. Lalim ko kaya. Tanong mo pa ke Marvin, hihihi...

Buong buhay ko isa ito sa mga inaambisyon ko. Magkaron ng lovelife. Halleeeer! Ilang lalaki na ba ang kinarir ko at nabigo lang naman ako. Ilang pantasya na ang hinabi ko para makabuo ng iba ibang scenario kung saan ako ang hinahabol habol at nililigawan. At sa lahat ng scenario na yun, hindi talaga ko nagpapakipot.

Sine ullo vivere desiderio. No regrets.

Kay Daduds lang. Di ko magawang mainlavavo ng todo ke Daduds, kasi pag sha ang minahal ko, wala ng ahunan to. Walang move-on move-on. Walang iyak-emote-forget na combo. Walang DVD marathon at papalit palit na status sa facebook. Pag sa kanya ako nabigo, lunod agad toh. Laslas siguro. O kaya bigti. Para mas cinematic siguro haharang ako sa bala...

Tanong ko dati kung mahal ko na sha, sabi ko "I'm getting there." Still not there, folks. But for now, I think I'll try defying gravity. I'm not gonna fall. I'm gonna fly. Anong laban ni Zsazsa Zaturnahh?!

All I'm saying is, pag nabigo ako ke Daduds, malamang eh magpakalalaki na lang ako. Pero babasagin ko muna ang bintana ng bahay nila, at pag nagreklamo sha ng "You broke my window!"

"Well, you broke my heart." Sabay walk-out!

Moments and Snippets 2

Anik-anik ang nangyayari nowadays sa layfsung ni Biem kaya dadaanin ko sa maiksing anek-nota ang mga kwentong bayan...

Wedding Moments:

Me naatendan akong mass wedding sa Rizal. Sabi ng pari:

Padre: "Ikaw, Matthem, Mark, Joseph, Loy, Paul, Patrick, Harold, Robert, Mario, Nathan, Andrew, Boy, Ramil, Lando, Junior, Noli, Reynan,Allan, Bruno, at Badong, tinatanggap mo bang maging kabiyak ng iyong puso, sa hirap at ginhawa, hanggang kamatayan si Lenlen, Sunshine, Mara, Clara, Anita, Ria, Andeng, Ana, Girlie, Buena, Aida, Luz, Ibyang, Kambal Liit, Kambal Laki, Elma, Carlota, Rizza Mhae, Shiela at Doray?"

Lahat ng lalaki: "Opo Padre"

Padre: "Ikaw naman Lenlen, Sunshine, Mara, Clara, Anita, Ria, Andeng, Ana, Girlie, Buena, Aida, Luz, Ibyang, Kambal Liit, Kambal Laki, Elma, Carlota, Rizza Mhae, Shiela at Doray, tinatanggap mo bang maging kabiyak ng iyong puso, sa hirap at ginhawa, hanggang kamatayan si Matthem, Mark, Joseph, Loy, Paul, Patrick, Harold, Robert, Mario, Nathan, Andrew, Boy, Ramil, Lando, Junior, Noli, Reynan,Allan, Bruno, at Badong?"

Lahat ng babae: "Opo Padre"

At nag-kiss the bride na nga ang lahat. Sana di sila nagkapalit-palit ng asawa. Matapos ang roll call, namudmod ang mga ushers at usherettes ng refreshments. Isang Zest-O Big 250 at buy one take one na Scott Burger with cheese. Yung isang burger lang ha. Tig-isa kayo ng katabi mo.


BiBiana Moments:

Nung bata pa akeiwa eh mahilig palang mamangka sa sandamukal na ilog itong si Ambo. Isang araw na umuwi sha ng late:

Bibiana: Penpen de sarapen... Ang mga ibon... My toes, my knees... Uhhmm... Aringkingking, aringking... Uhmm, uhmm, amen.

Bumubulong-bulong ang Bibiana, me dinadasalan sa altar. Taimtim na taimtim, walang pag-iimbot at buong katapatan.

Ang Ambo, natulala na lang at nawindang. Ang dinadasalan ni Bibiana, yung grap pic nyang wood laminated. Me takip na itim na tela. Me tirik pang kandila. At ang Bibiana, kuntodo outfit, me belo pang itim at me shawl pang naka-drape sa shoulders. Tapos tumayo sha sa pagkaka-eksena nya dun, dinampot ang isang kumot na puno ng damit, at hinagis sa kalsada ang mga gamit ni Ambo.

Laban ka?


Wowowee Moments:

Isang contestant iteiwa sa Willie op Fortune. The usual na interview portion with matching talent tsaka pangingilid ng luha ni Willie at pasundot sundot na emo music para ma-tats ang manonood.

Willie: Anong pangalan mo?
Contestant: Jun-jun po.
Willie: Oh Jun-jun, sinong kasama mo ngayon? Anjan ba ang pamilya mo?
Jun-Jun: Ay wala po akong pamilya dito nasa probinsya po lahat. Kasama ko po ang girlfriend ko. Si Ms. Bella po.
Willie: Oh batiin mo. Hi Ms. Bella. Anong masasabi mo naman dito kay Jun-jun? Jun-jun? Jun-jun!
Ms. bella: Naku napakabait pong boyfriend nyan. Di po nambababae, mahal na mahal ko po sha. Jun-jun wag ka sanang magbabago. Mahal na mahal kita, sana magtagal pa tayo. Salamat sa pagmamahal mo at sa pagiging faithful. Lagi mong tatandaan andito lang ako para sayo lagi. basta mahal na mahal talaga kita.
Willie: Wow, ang sarap naman, mahal na mahal nila ang isa't isa. O ikaw naman Jun-jun anong masasabi mo kay Ms. bella?
Jun-jun: (Humugot muna ng malalim na hininga) Alam mo Ms. Bella, matagal kong pinag-isipan ang bagay na toh.(cue sa romantic song)
Willie: Aba! Mukhang magpo-propose na ah!
Mga Tao: Kiss! Kiss! Kiss!
Jun-jun: Kasi po Kuya Willie, may gusto po sana akong sabihin sa kanya eh. Ms. Bella, hindi ko lang masabi sayo dati pa kasi nahihiya ako. Mahal talaga kita, pero gusto ko rin makilala mo kung ano talaga ako. Ms. Bella, bisexual kasi ako. Hindi ako straight. Sana maintindihan mo. Ikaw na ang bahala kung anong desisyon mo pagkatapos ng palabas nato.

Windang ang mga tao. Lalo na si Bella. Lalo na ako.


Yaya Susan Moment:

Matapos ang mahabang bakasyon dahil sa panahon ng kapaskuhan eh balik-manila si Yaya Susan.

Yaya: I'm back!!! Me kanin?TM: Wala man lang 'hi' o 'hello'. Kanin agad? Walang kanin.

Nagluto ng sang kalderong kamote si Yaya.

Isang gabi eh nagtatalo si Tatay ni TM at si yaya Susan. Ksi debotong Jehovah's witness pala si Yaya.

Yaya: Ang makakita kay Jehovah ay mamamatay.Sabi sa libro, mali ang tinuturo ng tao.
Tatay: Eh sino ba nagsulat ng libro? Tao ang nagsulat di ba? Eh di tao ang nagtuturo. Kaya mali yung tinuturo.
Yaya: Hindi mali yun, kasi banal yung nagsulat.
Tatay: San nila nakuha yung sinulat? Eh di namatay sila kung makikita nila si Jehovah?
Yaya: Hindi ah, nagsalita yung halaman.
Tatay: So naniniwala ka sa halaman?
Yaya: Oo!
Tatay: Hay naku, sige dun ka sa garden, sumamba ka sa kamote!


PS:

Wala munang kwento ng lovelife at budwire... It's complicated.

Ms. Gay Bangungot 2009!

During a male pageant sa isang shala-shalahang bar somewhere ditey sa Malate, the hofficial hangout of gaylandia, jiksayted na jiksayted na ang mga hitad na makakita ng mga naguumbukang notelya at nagsisikipang mga bripangga.

Candidate Number 1!
"Beep beep beep! Nahuling chumuchupa sa jeep! Egypt!"

Sigawan ang mga tao. Sa bandang dulo, me isang lolo na sumisigaw ng effort na effort with matching kasta-motions sa upuan. "Subterranean! Subterranean!"

Candidate Number 2!
"Huuuuuh.... ahhhh! Ang anghang!!! Hah!!! Chile!"

Sigawan uli ang kampo ni Chile. Si lolo umeksena uli. "Subterranean! Subterranean!"

Candidate Number 3!
Malay ko! Malay mo! Malay nating lahat! I'm from.... (nag-collapse -- nawalan ng malay)

Nagwawala na si lolo: "Whooo! Kahit walang malay! Subterranean! Subterranean!"

Candidate Number 4!
"Hindi iyo! Hindi akin! Hindi kanila! Kanino?! Kenya!"

Ecstatic na si Lolo! "Subterranean! Subterranean!"

Candidate Number 5!
"Gutom ka na ba? Gutom na gutom na ko! Lafang tayo! Because I'm Hungary!"

Napaupo si Lolo, mejo napagod. Maya maya eh tumayo uli at sumigaw "Tangna! Kakapagod pero subterranean talaga! Subterranean!"

Candidate Number 6!
"Boom! Kablam! Kaboom! Bang bang bang! Bagag! (sisipol...) Booooom! Afghanistan!"

Napaisip si Lolo. "Baka matamaan ako dun ah... Hmm. Pwede na rin ! Subterranean! Subterranean!"

Sa buong kembot ng pageant eh yun lang ang ispluk ni Lolo mo... Di na nakatiis si katabing usyusero.

"Lolo, ano po bang bansa yung subterranean? Kanina pa po kayo nagtsi-cheer eh wala naman lumalabas na galing 'subterranean'. Sino po bang bet nyo jan?" ask ni kuya Uzi.

"Gago! Anong subterranean ang sinasabi mo jan?!! Sabi ko 'sarap tirahin nyan!' Whooo!!! Subterranean! Subterranean!!! Subterranean!!!!!"


Ang alamat ng subterranean. Bow!

Livin La Vida Yaya

Etong team manager ko sa ofis eh me yaya na kakaiba. Talo pa ko sa sobrang talino. Kung si Inday eh naging winner kasi inglisera ang eksena, eto iba. Nakakalokah.


Act 1: Kahayupan. Nagyayaya si Yaya na magpunta ng Manila Zoo.

Yaya: Sige na, punta tayo ng Manila Zoo. Gusto kong makita mga hayop.
TM: Ayoko dun, ambaho kaya ng mga hayup dun!
Yaya: Hindi! Mabango na dun! Saka gusto kong makakita ng mga dinosaur!
TM: Nge, ano ka ba wala ng mga dinosaur dun! Extinct na yun!
Yaya: Meron pa! Marami dun!
TM: Wala na nga. O sige, anong itsura ng dinosaur?
Yaya: Ano... me naka... ah! Me nakatayo! Me nakahiga! Me nakaupo. Sabi pa, rooaarr!
TM: Susko mababaliw ako sayo.
Yaya: Oo, totoo! Bakit sabi ni Charles Darwin meron pang dinosaur?!
TM: Wow, Darwin ka jan. Aber, anong sabi ni Darwin?
Yaya: Nabasa ko sa libro, yung tungkol sa theory of evolution!
TM: Anong libro?
Yaya: Yung malaking libro! Ganito kalaki! (sabay gesture) Nabasa ko nung grade six.
TM: Ano ka, eh hanggang grade five ka lang di ba?
Yaya: Oo, pero yung libro pang-grade six.

Nag-walkout na lang si TM.


Act 2: Tagubilin. Nagbibilin ang tatay ni TM sa yaya.

Tatay: O, Susan ha. Gabi gabi wag mong kalimutang i-check ang pinto at mga bintana bago ka matulog. Tandaan mo ha, wag mong kalilimutan.
Yaya: Opo, ser.

Kinabukasan, nakalimutan na agad ni Yaya Susan na ikandado ang pinto at mga bintana.
Tatay: Susan, ano ang sinabi ko sayo na wag mong kakalimutang gawin bago ka matulog?
Yaya: (nag-isip ng malalim) Uhhhmm, magsepilyo?
Tatay: Hindi yun! Ano pa? Yung sinabi ko kagabi na gawin mo lagi bago ka matulog?!
Yaya: (nag-isip uli, mas malalim) Uhhhmm... Ahh... Magdasal?

Napadasal na lang si Tatay.


Act 3: Bituin. Gabi ng mga shooting stars. Si TM, niyaya si Yaya na manood sa labas.

TM: Tara, dun tayo sa labas, nood tayo ng shooting stars.
Yaya: Ayoko! Baka tamaan ako!
TM: Huh?! (Napakamot na lang sa ulo)

Maya-maya lumabas din si Yaya. Nilapitan sha ni TM.
TM: O, akala ko ba ayaw mong manood ng shooting stars kasi baka tamaan ka?!
Yaya: E, ok lang. Iilag na lang ako.

Tumambling si TM, nagmukmok na lang sa kwarto.

Quando Vale Significat Semper

Malapit nang gumabi, tulog pa rin ang beki. Nakahilata sa kama, ninanamnam ang bagong bedsheet at pillow cases. Nagmumuta, maga ang mata, at magulo pa sa gobyerno ang utak. Kasi, 2010 na.

Apat na taon. Dito ko sa iskwater kumekembot pag New Year. Nung 2007, pakalat-kalat lang ako. Nakikikain kung saan-saang bahay. Nakikisigaw, nakikikulet, nakikiinom. Wala pa mga barkada ko, lahat sila kababata ko lang, pero na-outgrow na namin ang isa't isa. Lumayas kasi ang bakla at nag-outsourcing sa ibang iskwater. This year, nag-reconnect kami ni Totong. Pitong halik.

Noong 2008, happy na sad kasi last celebration namin ni Bibiana na magkasama. Ang nanay kong wrong grammar (peace!) magma-migrate sa Queens, NY. Shala di ba?! Naglasing ang bakla, mejo nakikiumpok na ko sa mga lumang tropa. Luma talaga, susme inaamag na ata shomod ng mga toh. Sa inuman, inangkas pa ko ni Totong sa motor at dumayo sa ibang iskwater. Noon ko din nakilala ang aswang. At noon pa lang, alam ko nagsimula ko na shang kamuhian. Walong halik, puro patago.

Last year, 2009. Ibang iba na. Official ka-iskwater na ko with flying colors. Me scepter at sash pa. At plaque of recognition. Tsaka 12 boys of Christmas. Nipols ko pa lang ang pink sa bahay ko. Buo pa rin ang puso ko. Me mga tagpi, pero buo.

Tatlong case ng redhorse. Tropa lang kami pero Ma at Pa na ang tawagan namin. Mejo binabastos pa nya ko. Mejo nagpapabastos naman ako. Ng konti. Eto yung time na puro kami walang pasok sa ofis kaya puro redhorse din ang dumaloy sa ugat ko. Nabuo ang tambalang BM at Totong. Haba ng backstory noh? 2009 pa lang ako.

Dahil sa mga ate kong mainarte -- sina Mamagan, Mamaru, Mamalin at Mamagal, na-frustrate si Mama Trony (yours truly) at nag-emote. Nilaklak ang isang basong matador, straight, bottoms up. Yumakap sa bewang ni Totong saka umiyak. Na-comfort naman nya ko. Naging kami. Galing mag-comfort noh? Panalo. Salamat sa mga ate ko. Siyam na halik. Hindi na patago, pero puro quickie. Buntis na pala ang aswang. Mga halik na may pamamaalam. Pakshet na aswang, sarap budburan ng asin sa ngala-ngala.

Kaya ngayong 2010, matamlay ang bakla. Pano, halos di ko na nakikita si Payat. Noong Pasko, di man lang sha dumaan sa bahay na pink. Sabagay, di nga sha dumaan sa bahay ng nanay nya nya eh. Kaya ako na lang pumunta sa bahay ng aswang. Kipkip ang regalo para sa inaanak ko, isang garland ng bawang, agua bendita at isang garapong iodized salt. Pero yung gift ko ke Payat sabi ko kunin nya sa bahay. Pag-alis ko nag-away sila. Kasi kahit kaharap ang aswang, Ma at Pa pa rin ang tawagan namin. Bakit ba? Let me reiterate, una shang naging akin. Dahil dun, bartolina ang inabot nya.

Eto ang bakla, a few hours to go na lang, nagmumukmok pa sa kwarto. Kinakarir ang God of War, hindi nagluto ng kahit ano, at nagdudukit ng walang humpay. Pero shempre, pag maingay na ang buong mundo, lalabas din ang beki na may ngiti sa kanyang pechay.

Nagpuputukan na, haggard na ang usok, ubos na tutuli ko, mejo lampayatot pa rin ako. Ipinagbawal sa looban ng iskwater ang paputok, kaya nasa labasan lang kami. Paputok, labasan, my gulay ang halay. Napasulyap ako sa toreng blue. Patay pa rin ang ilaw. Napatungo na lang ang bakla. Pag-angat ng ulo ko, me kumalabit sa kin.

Slow motion mode ako bigla. Hinawi ang buhok. Umikot ang balikat, lumingon sa likod. Nge, si Berto lang pala. Yung tagahakot ng basura sa iskwater. "BM, me basura ka ba?" Susko putukan na basura pa rin, kaloka! Habang umiiling ako, me narinig akong tumatawa. "Langya, ang bagal mo pang lumingon ah! Kailangan slowmo talaga? Ma! Happy new year!"

"Pa! Happy New Year! Anjan ka pala. Kanina ka pa jan?" tanong ko ke Payat. Me halong gulat at kilig pa rin ang kabog ng dibdib ko. Pero lumapit na ko sa kanya at humalik.

"Kanina pa, ngayon ka lang lumabas eh." Nagpahalik naman ang mokong.

"Eh kala ko kasi di ka pupunta dito, naka-bartolina ka di ba?" Halik uli.

"O dalawa na yun ha, sampu ka lang ngayon. Ayaw kasi nung aswang, inaway ko lang para pumayag. Di ako pwedeng mawala dito pag bagong taon. O, kiss pa." Sabay lapit ng pisngi. Hinila ko nga yung batok, sa lips ko sha kiniss hehehe. "Ma! Andaming tao!"

Wait. Ninanamnam ko pa... Ok, naka-recover na ko... "Wehanongayon? Bagong taon naman!" Swear, di ako magbibilang ngayon. Walang quota, cancel muna. Baka matagalan bago maulit eh.

Nun ko lang napansin na bitbit nya pala yung pamangkin nya, si Sam. Na takang taka na bakit kami naghahalikan ng tito nya. "Hi Baby! Pa-kiss." Baka kasi mainggit ang bata, dapat ding halikan.

Sa gitna ng halikan at kumustahan, nawindang na lang kami nung hilahin nung isang tambay yung may sinding sawa. Bigla na lang kaming nagtakbuhan. Hayup na yun, muntik pa kong malaglag sa imburnal, sa sobrang landi ko mahahagisan na pala ko ng paputok ng di ko namamalayan. Kaya ang Payat, galit na galit na sinugod ang humila ng paputok. Si Juaquin Bordado pala. Sarap kutusan.

Hay kumpleto na bagong taon ko. Me bonus pang Fun Run 2009. As usual, inuman kasama si Payat, redhorse, pulutan na sandamakmak kasi shempre andaming handa ng mga kapitbahay. Kwentuhan, updates, shempre hahalik ang bakla.

Alas-tres ng medaling araw, me kumatok. Ang aswang, sinusundo si Payat. Umeksena nga ako. “Mamaya mo na sunduin uubusin lang naming toh.” Sabay sara ng pinto. Sabay tawa na parang si Ina Magenta. Ang aswang umuwi na lang. Ewan ko kung naglakad o lumipad. Baka lumipad.

Maya-maya, out of nowhere eh bigla nyang sinabi sa kin. "Ma, alam mo nagseselos pa rin sayo ang aswang. Ikaw lang talaga pinagselosan nun." Dedma ang bakla. Nagseselos pa sha eh nasa kanya na, leche sha.

Naubos ang pulutan namin. "Ma, wala na tayo pulutan jan?" Hmm, esep-esep... Ting!

"Pa! Me mga sugpo pa dun sa ref, teka luto ko." Natira nung Xmas party namin ng team ko, hehehe.

Eto na naman po ako sa aking mga pacham recipe. Pachamba! E di luto ang beki, tinunaw ang butter, binudburan ng asin, konting toyo, wisik ng asukal, mega paminta at sili... Tsaka oyster sauce at isang salop ng pagmamahal… Presto! Para na shang meal na natutunan sa youtube.. Pede na sana mga meal dun eh, kaso walang diploma tsaka transcript. Alangan naman mag-apply ako as chef, nasa resume eh grad ng Youtube Academy?!

Sa kalagitnaan ng niluluto kong sugpo, ginulantang na naman ako ni Totong.

"Ma, mahal mo ba ko?"

Halik na lang naisagot ko. Tanungin pa ba yun? Pag sumagot ba ko ng 'oo' eh iiwan nya ang aswang at magsasama na kami? Hindi naman. Mabuti pang wag na kami pumunta uli dun. Baka di na ko makaahon.

Bandang alas-singko sinundo sha uli ng aswang. Wala na kong nagawa kundi ang magparaya. Na naman. Naiwan pa ang regalo kong t-shirt na Mario Bros.

Isang tapik ng pagkakaibigan, isang sulyap ng paumanhin, isang tango ng pamamaalam, at isang palihim na halik sa pisngi. Yung mga yun ang tanging regalo nya sa kin. Sampung halik.

I guess Totong would always be my greatest "what if". He would be my only "what could have been". He's my "so close, but still so far". He’s “the one that got away”. And yes, he's my "I love you, goodbye".

Quando vale significat semper. When goodbye means forever...