Fides the Unfaithful (Part 2)

I'm telling you, you won't like me after this. And I'm not writing this kasi feeling ko eh super haba ng buhok ko, or dahil super ganda ko. Hindi. I'm just a confused asshole, wanting to tell myself that this dream I'm living right now is possibly my worst nightmare yet.

The day na naging kami ni Budwire, nagkita kami ni Marvin kinagabihan. Exklusibong Explosibong Expose! Pornstar na naman ang lolo mo. At nakakapanibago, kasi dati bago kami umawit ng pambansang awit (shugal ng flagpole!) eh ngawit na ko... Nung time na yun, sha ang guma-galore ng bonggang bongga, at si Mayor, reding redi na. Fireworks display agad itu!

Tapos, naglakbay-diwa na nga kami ng team ko sa Laguna para maglunoy sa hotspring ng aking Inang na si Malanding Makiling. Niyaya ko sha na sumama sa min, kasi bet ng team ko na makilala ang lolo mo (para dautin ng palihim siguro -- wag naman sana). Pero may-i-decline ang hombre.

Pati starcity adventure eh tumanggi ang binata kasi "Anung gagawin ko dun, wala naman akong telescope" ang rason nya sa kin, sabay tawa. Impernes, muntik na kong maniwala. Dahil di sha sumama, habang inuman sa Pansolita eh nawala pasumandali ang bakla... At kumembot ng palihim (not so lihim anymore)... Kunwari eh bibili ng apple vodka, di nila alam eh apple bongkang ang na-buysung ketch...

Isang Tuesday naman, naka-leave ako sa opis para mag-research. After ng research eh inuman kaming duwa sa recto. Kumusta ka naman, dalhin ba ko sa beerhouse! Habang me gumigiling giling jan na balakang eh inuman lang kami ng plentiful. Nung umuwi ako, nag-inuman din kami ng isang canton boy. Ako ang pulutan.

Nung minsan naman, Saburdey ng gabi ang usapan namen na darating sha, anumpecha na eh wala pa ang bowa. Eh halata ata ng canton boys -- the whole pack -- na ininjan na naman ang lola nila, kaya meh=ga volunteer na dadamayan daw akeiwa sa kalungkutan. Yung isang kumpare ko eh more than pagdamay pa ang willing ibigay. Dahil nga ininjan eh napabili kami ng canton at nagluto na nga sa bahay.

Habang kumukulo ang noodles, biglang me kumatok sa pinto. At bumulaga na nga sa lahat ang bulto ng lolo mo sa porch. Buti na lang wholesome pa kami nung dumating sha, kaya kumain lang ang mga boys at gumora na. Shempre kaming dalawa nag-inuman na naman hanggang alas singko.

Kinabukasan, pag-uwi nya eh kumatok si kumpare para makilaro ng psp.. Habang naglalaro ang lolo mo, nilalaro ko na rin ang joystick nya. Hay naku BM, makati ka pa sa gabi. Tinalo ko pa mga higad sa kati. At pwedeng pwede kong sabihin na "Ganito kami sa Makati" kc binay na binay lang ako sa pagka-caladryl.

Wala pa pala yung tatlong magpipinsan na kinakarir ko ngayonchi. Nakilala ko yung tatlo sa team building ng org namen.. Wholesome naman itu, super caring nung tatlo, may respeto sa nakatatanda (mga hayuf!) at may paggalang sa pagkababae ko. Todo bonding kami sa Sanctuary sa Antipolo, at nung uwian na eh ngalngal ako ng ngalngal mag-isa sa balay kasi home alone na naman akeiwa.

Buong linggo akong kinilig pag nagtetext si Bhebhe ng good morning araw araw ng walang palya. At pag nagme-message sa kin si Baby sa FB, calling me "my baby Jabo" na miss na miss na nya. At nung nakita ko sa xmas party si Bhie na titig ng titig sa kin na kala mo eh kinakabisado ang aparisyon na baka bigla na lang mawala. Sabay yakap pa ng yakap at ngiti ng ngiti. Nakakakilig. Nakaka-flatter. Nakakawindang.

Last Saburdey nga, imbis na si Budwire ang kasama ko, yung tatlo ang nasa bahay. At eto ka ha, kumapit ka sa bakal, kasi yung isa, si Bhie seryoso daw sha.

BM: Weh?
Bhie: Kala mo naman to pinapaasa. Wala ka bang tiwala sa ganda mo hehe...
BM: Aba, kala mo sa kin kaladkarin? Manligaw ka muna. (pakipot?!)
Bhie: Eh di manligaw. Pakipot.
BM: (halata ba?) Kumuha ka ng number sa guard.
Bhie: Meron na. Kelan pa ba kayo ng bowa mo?
BM: Last month lang.
Bhie: Pwede pa yan...
BM: ?! (clueless si bakla, mukhang cartoons na nakanganga at luwa mata)
Bhie: Basta.

Ang ending, sabay kaming naligo. Walang nalaglag na sabon. Shampoo lang.

Kung gano ko ka-attached dun sa tatlo ngayon, tsaka dun sa lider nila na parang nagiging best friend ko nowadays, ganun naman ako ka-detached ke Budwire. Sa 15 messages nya, tatlo lang ang reply ko. Sa inuman namin, tulog ang ending. At nung last na dalaw pa nya sa bahay, pancit canton lang pinakain ko sa bowa ko.

Meron kasi kong gut feel na me mali eh. Merong something na di ko ma-explain. Me "someone" na di ko kilala. Gento kasi yun...

Me nagtetext sa kin gamit ang phone nya. Nung una ang akala ko si Budwire un. Kasi pag pupunta sha sa haus yun ang gamit nya. Nung minsan na tumawag ako, sumagot naman sha. Pero nung minsan, magkasama kami, nagtext sa kin yung number tinatanong kung kumusta na ko at kung kumain na daw ba ko. Eh kasama ko nga sha!

Tinanong ko ang lolo mo, sabi nya "Mama ko." Wow. Kumusta naman yun. Ang sweet naman ng mama mo. Nung lasing na sha, pinsan naman daw nya yung nagtext. At kinabukasan eh kapitbahay daw nila yun, nakikigamit lang sha ng phone.

The only time na nagkembutan kami, it was not what I was expecting. It wasn't explosive. Wasn't even sweet. Parang he was just going through the motions, for the sake na magkembutan kami kasi gusto ko. It wasn't memorable. Wala lang.

I know this doesn't give me the right na maging unfaithful. Kahit pa anong sabihin ko na feeling ko eh me tinatago sha, still I shouldn't cheat on him. I'm wrong. Pero kasi, sa pagkakakilala ko sa kanya, kung pag-uusapan namin to and I'll explain yung mga gut feel ko at mga kutob ko, isa lang ang sasabihin nya. “Basta wag kang magselos."

We never had a meaningful conversation. Hindi bagay sa kanya eh. Feeling ko di nya ko maiintindihan. Di sa ina-underestimate ko lolo mo ha. Ganun lang talaga.

Feeling ko minsan, ako si Melay kasi di ako makapaniwala. Sha ang Jason ko. Di kami bagay. Minsan naman para kaming si Kimmy Dora. Ako si Kimmy kasi andami kong ineexpect sa kanya, sha naman si Dora kasi para shang... si Dora! Anu ba itu... Kaya mga mare, napapakanta talaga ko ng "Sweet dreams or a beautiful nightmare..." Sobrang gandang panaginip ko pa sha ngayon, pano kung maging isang haggard na bangungot sha balang araw?

What's it gonna be? Dreadlocks or cornrows? “Too good to be true” or “some good things never last”? “Together forever” at “Never gonna give you up” ni Kuya Dick? Or “I love you goodbye” ni Mareng Celine?

Whatever it's gonna be, one thing is for sure. Kung anuman ang mangyari, this time, wala akong karapatang mag-inarte.

Fides the Unfaithful (Part 1)

I just changed my status in facebook from "single" to "in a relationship"...

Then I cheated on my boyfriend.





Backtrack tayey mga beki ha...

Sa shugal ng pag-a-updeyt ketch ditey, baka forgetsung nyo na ever si Budwire my Budwire... Sha yung kembot ketch na winner sa paggigisa ng noodles.. Na nasabit sa "budwire", me uncle na me "bulltroop vest"... At favorite song "ekshushuner"... Kras nya si "Anne Cortez -- anak ni Rex Cortez... At gusto nyang uminom ng GSM blue at "kubra".

Me mga bago sha impernes..

Kuya nya raw member ng Philippine team sa bunong braso (meron bang ganitey?) at ang kuch (coach) nya eh si Pridi Wib, tatay ni Hobert Wib, yung nakakulong.

Napag-alaman ko na kung anu ba ang namesung nya sa prenster na wiririt nya sinasabi before.. Nagpagawa kasi sha ng new account, nung tinanong ketch anung shungalan ang type nyang isulat, sabi nya si Mr. Pak daw. Ask ng bakla "Anu ispeling?" Yung sa pakyu... Gusto ko apelyido "Yu"... Joray, fil-chinese ampotah... Mr. Pak Yu...

Gusto nya eh "Dadoods" ang tawagan namen. Wichikels ko knowings why oh why ganitech ang shuwagan namenchi.. Pero pag nagtetext ang lolo mesh, laging "Dadodz, oh kaya minsan eh shala naman, me "h", as in "Dhadodz" oh khayha eh "Dadhodz".. O dhi bha?!

Lagi daw shang kinukuyog ng mga supesor sa school. Buti na lang magaling shang umiwas.

Tuwing nagkukwento yan, he refers to himself as the "beda"... Kala ko dati dun sha nag-aral... Yun pala beda sa pelikula ang meaning nya... Ako kaya ang leading lady? Ewan ko ba, feelingerong akshon istar ata ang bowa ketch, kasi laging me konek sa baril, at basag-ulo, at rambol, at granada ang kwento ng "beda". Tapos, yun nga, 3rd person ito lagi:

Tang-ina, di nila kaya ang beda. Uubusin ko lahi nila.

Tinadyakan nung isang tambay ang beda, tapos nung nakasalubong ko sha, tinanong sha ng beda, ayun humingi ng pasinsya.

Kahit kasama ng beda ang syuta nya, pag me away, dapat wag aawat ang syuta. (Ako ata yung tinutukoy nya, pero neve rpa kasi ketch tinawag ninuman na syuta kaya witchiririt ko alam.)

Tapos, kumusta naman ang soundtrack namin pag umiinom: kung kailangan mo ako, kidrock, ako ay nagbalik, slapshock, lenken park, dis-tur-bed (tinanong nya na ko pano i-pronounce toh kaya tama na sha), the speaks, MY WAY, at suskopongmahabagin... Willie Revillame medley. *trip lang naman daw -- three times na shang nagtitrip sa playlist na toh*

Inuna ko na yung mga bloopers, kasi yun ang super daling ikwento. Yung mga susunod na part, malamang eh ikabuset mo na. You won't like me after this. I know. I don't like me nowadays either.

November 29, sa gitna na naman ng umaatikabong tagayan ng tequila at lemon, di na ko nakatiis. Nagtanong na ang bakla: "Ano ba tayo?" Di lang yun dala ng alak, dala na yun ng malanding espiritu na sumanib sa pagkatao ko. Ate Beth, isdatyu?

Sagot ng lolo ko, "Ikaw lang naman iniintay ko eh. Anu ba gusto mong maging?"

"Gusto kong maging supesor." ay mali. "Gusto kong maging tayo."

"Eh di tayo na. Baka lasing ka lang?"

"Di pa ko lasing," sagot ng bakla. "Ilan ba kami?" mabuti nang malinaw.

Kung pano nya sinabi yung "Di naman ako bayaran" nung first time ko shang makilala, ganun din yung expressions nya nung sumagot sha ng "Wala ka namang kahati."

"Sa kin me kahati ka. Pano yun?" tanong ko uli.

Parang natigilan ang lolo mo. Sabay sagot ng "Wag ka lang papahuli. Gugulpihin ko lalaki mo." Arrraaaaayyyyy.... Natapakan mo hairlaloo ketch!! Bakla paa mo!!!

Di ako gullible na tao, at sigurado kong mautak pa ko sa mga magugulang at madudupang sa kanto nyo. Kaya pag napaniwala mo ko, kundi ka nagsasabi ng totoo, panalo kang mamburaot kasi napasakay mo ko.

Sumakay naman ako. Or naniwala.

Ewan ko pa.

Basta that day, officially, mag-syuta na kami ni Budwire...

On that day as well, I started cheating on him.

Status Updates

Pasinsya na po mga dakila kong fans (tatlo na kayo: Bibiana, My at Estrella) hihihi.. Andami! Kakaloka! Churi churi kasi witchikells akeiwa nag-a-update. Update! Update! Puro na lang update!Najejebs ako! Najejebs ako! Hehehe *Kimmy Dora mode*

Anyhoo, mega ia-apdeyt ketch kayonchi. Now na!


Three weeks ago:

Ahaha mabibinbin muli ang pagkembot ko ditey... Kasi naputulan akeiwa ng interwarlanet kaya waiting for porerber lang ha mga beki... Dami ko kwentu.... Shoutout sa FB:

Di nagbayad sa BayanDSL. Goodbye intechuvanet. See you soon.


Apter a few days:

Sus mio, naikabit na intergalacticnet ko wiririt pa rin makasulat ang beki.. Busy sa paghimas sa pechay baguio.. Kinikilig ampotah! Kaya mega apdeyt ng status ang bakla:

I'm SOOOO back! I missed you manong intercheneznet.


Two and a half weeks ago:

Binabalahura ako ng prof ko sa iskulilet. Paulitin ba ng lahat from scratch! Wrong wrong daw lahat. Kumusta naman, ang layo ng tinalsik ng kilay ko. Ayun, nakareklamo na sha sa CHED. Hihihi... Shempre adik sa FB, kaya:

Reglabelles mode: ACTIVATE!


Month-end ng Nobyembre:

Friday pa lang, Pansol-bound ang kipay ng BM... Team chorvah namen sa opis... Umeksena ng bonggang bongga. Mga madaling araw, nawala at mabuhay na mag-uli bago sumikat ang Dakotang Araw. Naghanap ng wifi spot at nagwika:

Having a blast with my team. Ang OC ko lang.


Saburdey ininjan akeiwa ni Budwire. Dapat 9pm nasa haus na pink na ang lolo mo, walang naganap na pagdating. Paghihintay lang. Kaya ang shout out ng bekbek:

Love is such an overrated thing. I get it now.

Eh kinabukasan, Linggo. Sumulpot sha bigla sa pinto ng haus ketch, me pasalubong na ngiti at halik. Nagbago ang ispluk! Naging:

BM is inlove. Parang lang...

Naging "in a relationship" din ang kipay ko.. Kasi that day, officially, me bowa na ko uli.


Makalipas ang isang linggo uli:

Team building ng org namen sa charch. Yesterday, isa akong maharlikang ipokrita.. Ahmm, di naman, knowings naman nila na silantro ang beki mae.. Basta tama daw ang pamumuhay, kahit beki keri lang. Lab lab pa ren akeiwa ni Papa Jesus. Sana lang tama nga ang landas ko pag di ko sila kasama davah naman?! Aktibo bigla ang FB, daming new friends to add, new kembots to nourish.

Sobrang ispeysyal ng experience ko ditey, me tatlong magpipinsan pa kong naging babies: si babes, si bhebhe ko, at si bhie... kaya me separate blog toh mamaya.. Hehehe... At ang update ko ke budwire, mamaya rin hehehe... Shempre update na rin sa bloopers nya hihihi...

Walang status-status. Puro emote. Kasi matapos kong sumaya ng bonggang bongga sa team building, super na-depress naman ako kasi pagdating ko sa bahay... Empty. Mag-isa na naman ako. Isang linggo akong bangag, me hangover ng dumaang team building. Napasulat tuloy akeiwa ng blog ulit... hihihi!


At ngayon nga:

Kakauwi lang ni budwire... Este, Dadoods pala. Yup, yun na ang tawagan namin. And, yeslaloo... Sumuko na rin ang Bataan... Ahihihi... Status:

Tiis-Hapdi.

Harang

Andaming nakaharang sa papel at bolpen ko. Ayaw lumipat ng mga kembot ko in real life, sa mga kembang ko ditey sa blogosperya... Aywan ko ba, parang me "blogger's block" akengkay nowadays...

I'm back to my old love, and I missed it... reading. Itey talaga ang pers lab ko, kaya tinotodo ko muna.. Dami ketch ebooks na nakolekta sa interwarlanet. Natalisod ako, at nagdupang ng bonggang bongga..

Kaya mga beki, read muna ang BM ayt? Give me a couple of days more... Pag hinog na ang pechay, pipitasin ko rin itey... Hang on!

Paumanhin (next level)

I'm gonna be back soon, ta-travel lang ang kipay ketch sa makasaysayang lupain ng Pansolita at maglulunoy sa kamunduhan, este sa hotspring pala...

Salamat sa mga nag-subscribe... Nakakatambok kayo ng pechay... Pati sa mga mega-react at mega-comment.. Nakakabuhay kayey ng tinggil... Thanksnezz!

Pwamis sa mamaya, I'll look into it, I'll get back to you, I'll give you an update.














Paumanhin:

(binura ko po yun pix churi... me eksena eh explain ko sa next post.... *sigh* 69th post ko pa naman toh.... what a waste...)

Another Shirt

Siguro kung pwedeng ilagay sa garapon ang kilig, at ibenta sa mga pusong nalulumbay, ang rica-rica ko na. Kasi naman, siksik-liglig at umaapaw ang kilig sa kipay ng bakla. Ahihihi...

Saburdey ang regular naming pagkikita ni Budwire, kasi un ang araw ng school ko.. Last week, pagpunta ko, nagpahintay ng shugality ang lolo mo, kasi andami pa nya ginawa tapos wala na sha kasama. Yesterday, bonggal na si friendship nya mag-isa na lang sha dun. Susmio 6pm na kami nakaalis ng iskulilet, shopos eh biglang may-i-text si byenang hilaw ketch at pinapauwi sha sa Infanta-mania. Loss ang badeth. Family first.

Nangako ang lolo mo, pupunta raw sha sa min kinabukasan ng Linggo. Hmmp, maniwala ako sayo. Di ako gano nag-expect buti na lang. Kasi di sha dumating. Pokiams na un, ininjan ang beauty kez.

So nung sumunod na Saburdey, habang naglalakad akeiwa eh naisip ko na. Ampfufu na un, magpapalusot na naman for sureness. Kaya di na ko nag-expect. Pagdating ko sa stall nya...

"Oh, mamaya, sasama ako sayo."

Antaray, prisintado. E di kilig naman ako. Kasi pala hapon na sha nakauwi nung Linggo at me work pa ng Lunes kaya kiber na sa promises.

E di ayun na nga, gora ang ombre sa bahay na pink later. Pagal na pagal na ang mura kong katawan nung taym na yun, kasi wai pa kong borlogs or idlipany man lang. Kaya sabi kez, "Juwetiks muna ketch, borlogs sa balur. Kita tayey mamaya ng 7pm sa LRT Recto." and agree naman ang gwapo.

So gora home ang beki, para ipahinga ang gutay gutay kong kaluluwa. Pero mababaw lang yung idlip kez, as in maya't maya eh napapa-jump and grab ang bakla sa phonelilet kasi baka nagtext na sha at nasa recto na. Ay nining, agaw-diwa ang bakla pero walang text.

7pm... 730.. 8pm.. 830.. 9pm.. ay loss na naman akez. Tinanggap ko na, walang darating na umaga sa buhay ko ng araw na yun. Gabi ng lagim na naman ang eksena ko.

Yung araw na yun eh reunion namin ng hayskul batch ko. Dinedma ko ito, kasi inuna ko ang budwire ko. Kaya para winner ang weekend kez, naligo na lang akez ng shugal ever at nagbabad sa pabango.

Paglabas ko sa banyo ng mga 10 oclock, windang kasi 4 missed calls at 6 messages! Galing lahat sa lolo mo! 915 pa lang pala nagtext na sha na papunta na, naipit lang sa bahay. Kahit tumutulo pa ko eh mega tawag na sa kanya kasi baka umuwi ang lolo mo. Naabutan ko pa naman sha, so sabi ko sakay na lang sha papunta sa casa de bouganvilla at dun na lang kami magkita.

Nun magkasama na kami, halos matulala ako habang naglalakad. Kasi para shang naglalakad na himala. Pag nakikita ko si Arjel, gusto ko ng maniwala sa greek mythology. Para shang greek god na bumaba sa lupa at nakihalubilo sa mga mortal. Anong meron sa kin para pag-aksayahan nya ko ng panahon, eh pinkantada lang naman ako?

Kung yun pa lang eh shocked na ko, mas lalo akong tumambling sa sinabi nya. "Nakakatakot sa recto, andaming snatcher. Buti na lang kabisado ko number mo. 0908**3814*.. Kahit mahablot phone ko, mate-txt kita."

Natulala ako, and at the same time eh napangiti. Kasya talaga hanger sa ngiti ko! He managed to flatter me in a way that no one ever did. Nanay ko nga, di kabisado number ko eh. Mga barkada ko, wala. I felt special. I felt treasured. I felt important.

Ewan ko ba, siguro rin kahit gano ko kawalangya, feeling ko jaded na rin ako kasi nga yung mga bowa ko, kundi nagpapakasal at kukunin akong ninang, eh di ko nagiging bowa kasi ayaw nila sa beki. I have my share of insecurities, and in his own little way, nasabi nya na I'm worth his time and attention.

That time, I asked God na bawiin na nya sa kin si Arjel. Sa mismong oras na yon. Kasi pag di nya binawi si Arjel sa kin, malamang mahulog na naman ako ng todo-todo, tapos baka bawiin Nya kung kelan di ko na kayang lumayo. Baka di ko kayanin. Kaya habang keri pa ng puso't puday ko, I was ready to give him up, para masaktan na ko ngayon habang kaya ko pa, kesa later kung kelan di ko na kaya eh saka sha mawala.

Buti na lang di ako sinunod uli ni Lord. Nagbibiro lang naman po! Shempre, kelan naman nangyari na pinangunahan ko ang Dyos at sinunod Nya ko? Me sariling timetable na nakaplano para sa kin, kaya sa ngayon eh ie-enjoy ko na lang ang mga labi ng Budwire ko.

As usual, andun yung mga usual bloopers ng lolo mo, na in fairness eh di ko napapansin pag nagkukwentuhan kami. Naalala ko na lang pag umuwi na sha at mag-isa ko ng binabalikan ang mga nangyari.

Nung bumibili kami ng alak:
Baklang Maton: Ano iinumin natin?
Budwire: GSM Blue na lang tsaka cubra. Baka kasi dumating si Anne Cortez. Gagawin kong syuta.

BW: Gusto kong magpalipat ng brans, nakakapagod dun sa pwesto ko eh.
BM: Bakit ilan bang branch meron kayo?
BW: Isa lang.

Habang umiinom, musical score namin yung mga kanta sa youtube.
BW: Research mo nga yung "The Sickness".
BM: Teka search ko sa youtube. Sinong kumanta?
BW: Yung dis-tur-bed. Tsaka yung ekshushuner research mo rin.

Bago matulog:
BM: Teka toothbrush lang ako.
BW: Ay ako din, me spare brush ka ba jan?
Habang nagtu-toothbrush.
BW: Di ka ba nahihirapan jan sa ngipin mo?
BM: Ok naman sanay na rin.
BW: Ako nga rin, magpapalagay ako ng grills sa ngipin para pantay.
BM: Ah, kala ko mag-iihaw ka eh. Hehehe.

Pero habang nagaganap ang mga yan, wala talaga ko napapansin.. Sa sobrang kaadikan ko lang sa kanya, naaalala ko lahat pag wala na sha. Hehehe...

Habang inuman, nagtext ang barkada ko ng hayskul, kahit daw dumaan lang ako, at umalis agad. So I asked him kung ok lang sa kanya na umalis kami. Game naman ang lolo mo. Pareho kaming naka-shorts at shirt na rumampa sa Makati. Pareho rin kaming naglagay ng pabango. Pareho rin kaming lasing.

Nung kasama na namin ang barkada ko, sobrang cheesy!! Basta sobrang cheesy talaga. First time kong magsama ng potential bowa sa lakad ng barkada, kaya di ko alam pano sha iha-handle. What he did, ako lang kinausap nya. Bulong ng bulong, ngiti ng ngiti, halik ng halik, hawak ng hawak. We even ate on one plate! Ganun kami ka-cheesy.

My friends were asking me kung "Siya na ba?" and all I can do was smile. Ewan ko pa. All I know is, when we were home, parang shang permanent figure sa bahay na pink. Parang matagal na shang parte ng bahay ko. Parang masarap umuwi kung sha ang kasama ko. The house suddenly felt... home.

When we drifted off to sleep, humuhuni sha ng isang kanta na familiar sa kin. Yun daw ang kanta nya for me. "Hanggang ngayon" daw yung title. Nung kinanta na nya "Laging Ikaw" pala ang nasa isip nya. Hehe.. Tutulog na lang me pahabol pa.

That time, him wearing my shirt while I was wearing his, as he was slowly drifting off to sleep, humming his song, softly turning to an even pace of inhales and exhales, bloopers and all, I slept in his embrace at last.

Panalo ka Bakla!

Kawawa Ka Ba, Bakla?

Sabi ni Sweet, kawawa ka daw bakla. Sabi ko naman, di ah! Winner ka kaya!

Me barkada akeiwa na magandang badet. Badet na mukhang babae yun pero di operada. Me asawang mashala na student. Madalas nasa haus lang sha at nagpapaganda, si bowa ang nagtatrabaho. Niligawan sha ni jusawa-to-be, ibinahay, at sinuportahan ang buo nyang pamilya. Ilang beses na shang pinadalhan ng dolyar nung ex nya na nakilala lang nya sa elevator, nag-hi sa kanya, at sinagot nya ng "I'm blessed!" Ayun, nahumaling na si Kuya. Madalas me sundo yan, naka-expedition, explorer, at kung anu-ano pang Ex. At pag kinakati ang tinggil ko, gora ako sa pad nyan. Rarampa sha ng mga 10 minutes. Pagbalik, me kasama ng pulutan, tig-isa kami. Kawawa ba sha? Winner ka, badet!

Yung isang bekbek sa min sa iskwater, si Malou. Naging jusawa nya si Amboro. "Amboro" tawag sa lulurki kasi yun ang tawag nya sa marlboro kahit 20+ yrs old na sha. Nagsama rin sila sa isang bubong at tumagal ng 8yrs ang pagsasama. Nung isang buwan lang naghiwalay sila kasi nakabuntis pala si Amboro. Nag-attempt ng suicide si Malou. Gamit ang kawad ng kuryente, nagbigti sa 3rd floor ng bahay nila. Kaso dahil mababa ang kisame ng 3rd floor, pag tumayo sha ng tuwid eh mauuntog na sha. Kaya nung nagbigti sha, paluhod para maisabit nya yung leeg nya.
Dahil di nya malaman kung papano pupuwesto sa tali, sa tagal ng eksena eh nakita sha ng mga kasama nya sa bahay, inawat at pinakalma. After a few cartwheels, umuwi na lang sha ng Davao. Ilang linggo lang at nakakita na sha agad ng bagong asawa. Andaling naka-move on! Happy na sha sa pamimitas ng suha. Kawawa ba sha? Bongga ka, bekbek!

Dun sa labas ng iskwater, me isang parlorista dun na tarush. Yung me-ari, si Eric, me kinakasamang binatang ama, si Hansen. 7yrs old na yung anak nya, kaya 7yrs na rin silang nagsasama. Nung minsan, habang kinukulot nya ang shoulder length kong bigote at one-sided kong balbas eh tinanong ako ni Eric.

"BM, me alam ka bang penile enlarger?" Nawindang ako. Sabi ko wala.
"Bakit kelangan mo pa ng pampalaki ng kembot, eh biggie naman si Hansen?"
"Hindi para sa kanya. Para sa kin." Mas nawindang ako. Tumbling di ba?!

Sa katagalan pala ng relasyon nila eh me na-develop ke Hansen. Nung una daw ay lie-la-dee (naka-lie lang sa kama) si Kuya. After ng ilang years eh sinubukan nya na ring bodahin si Eric. Yes kumukuda na si straight kuya. At eto pa, kumapit ka. Pag nagkekembutan daw sila eh madalas "nasasaling" ng nota ni Eric ang puwetina ni Hansen. Napapansin daw nya na parang napapapikit ang lolo mio, kaya minsan daw eh sinubukan nyang uringin ang Hansen. Pumayag daw, at ngayon nga eh nasasarapan na sa uringan nilang magbowa. Shocking Asia! Best of both worlds ang drama. Kawawa ba sha? Ang sabi ko na lang ke Erik: Birador kang parlorista ka! Nakakaloka!

Madalas akong makabasa ng mga nahoholdap sa kalye na beki. Meron namang iba, pinasakan ng kung anu-ano sa kipay habang nasa mot-mot. Yung iba eh ninakawan naman habang bumu-booking. And worse, pinatay na badet sa sarili nilang apartment. Eto, walang argumento, kawawa talaga ang mga biktimang bakla. Pero di ako naniniwala na biktima lagi ang bakla.

Kasi nung bata akeiwa eh lagi akong karay-karay ni Bibiana sa city jail kasi dun nagwo-workaloo si Stepdad. Ning andaming beki dun na nakaka-orkot ang arrive! Me holdaper, snatcher, pusher, akyat-bahay, jailwalker, estapador. Yung ibang beki dun eh "asawa" ng mga mayor, yung makikinis eh walang gawain kundi paligayahin ang ibang preso. Di ko sinasabing porke madalas na biktima ang beki eh dapat matuto shang gumanti. Pero tingin ko, kawawa man ang ibang beki, marami pa ring beki na palaban at di nagpapaapi. Ang taray mo, beki! Fight lang ng fight!

Ang common notion pag nakipag-bongkangan ang lulurki sa bayot, pera ang habol. Kung libre naman, bayot sa bayot ang labanan. Bibihira yung straight talaga na papayag makipag-bongkangan ng walang kapalit. Kahit pa dalawang boteng redhorse lang yan, kapalit pa rin. Sige andun na ko, di ko na kokontrahin yun. Pero on the colorful side of the rainbow, aba winnie cordero ang bayot kasi meron shang something na pwedeng ibigay.

Sabi ko nga, habang me poverty, me bayot na masaya. Ang bayot marunong dumiskarte, kaya nagkakapera. Ang bayot marunong kumayod, maraming kaututang-dila, maraming koneksyon, maraming datung, maraming kalakal. Kaya sha ang pinupuntahan ng majijirap na nilalang. Di lang naman sa lalaki napupunta ang yaman ni beki ah. Maraming bayot na breadwinner. Plenty ang bayot na sandalan ng pamilya pag tuition time na ng shupatid at shumangkin. Havs ng mga bayot na utangan ng bayan kasi blooming ang raket. Sige, gurl, magsumikap ka. Para masabi mo sa mga jologs na tsismosa, Yaya! I'm such a winner!

Pag naghalikan daw ang dalawang kuya, nandidiri ang mga babaylan. Pag dalawang babaylan naman ang nag-lipchukchakan eh natu-turn on ang mga kalulurkihan. Try nga natin na dalawang borboli ang maglaplapan. Yung dalawang hiphop na borboli, mega baggy sweat pants at XXXL na shirt, me cap pa na baliktad at bling-bling na kwintas. Tapos silang dalawa eh magpapalitan ng gums at tonsils. Choosy ka pa! Di ba di mo rin keri? Sa dalawang macho na lang ako. Try mo manood ng plentiful na indie films, masasanay ka rin. Pag nasanay ka na, eh di kiss and make up na. Kawawa ba sila habang nagsu-swap sila ng ngala ngala? Ang shala kaya! Winona ka bakla!

Nung isang beses, pasakay ako sa LRT, me nakatayo sa pintuan na baklang marungis. Tapos nung lumakad sha, nakaluhod yung isang paa, kasi yung left leg nya, hanggang tuhod lang. Kaya pag naglalakad sha, laging nakaluhod yung isa. Lumapit sha sa mga kasamahan nyang bakla na marurungis din. Pero wag ka, nung nag-usap na ang tropa, nosebleed english talaga ito. Fluent sila, as in, at me accent pa kamo. Nagte-train pala sila sa city hall para maging call center. O davah, ang mga beking walang langit, me pangarap rin! Maligo ka lang beki, mahalia fuentes ka na! Shower na!

Nakakita ka na ba ng rambol ng mga bakla? Ay dumayo ka dito sa iskwater, normal na kaganapan lang yan. Isang beses nga, me kapitbahay kaming hinoldap habang naglalakad pauwi. Di kasi sha mukhang taga-iskwater, closet badet kasi lolo mo. Pasimple lang yung lakad nila, di mo mahahalata na me nakatutok na palang balisong ke bakla. Eh napadaan sila sa tropa ng mga beki. Akala nung holdaper hindi pipiyok ang lola mo, biglang umupo sa tumpukan at tinuro si holdaper. Ning, kinuyog ng mga beki si holdaper, me pumalo pa ng bote sa ulo di nga lang nabasag. Rumesponde yung mga tanod nung nakita nila na gutay-gutay na ang outfit ni kuya holdaper. Ang ending, nag-come out on the rain na si kuya closet. Goodbye Narnia party itu! Welcome, beki!

Maraming babaeng stand-up comedian pero siguro sa isang babae, sampung badet ang katumbas. At never pa kong nakakita ng tiboli na stand-up comedian ha. Lalo na sa mga comedy bars, patok na patok talaga ang patawa ng mga badet. Kahit sa normal na kwentuhan, mas masaya talaga pag me kasamang badet. At sobrang riot na pag higit pa sa tatlo ang badet na kasama mo. Ganun kasi ang mga badet, dapat masayahin, dapat malakas mangokray, dapat impaktita kung mag-react, at dapat lahat ng bone sa shutawan eh funny bone. Kawawa ba? Katuwa kaya! Patawa ka, bakla!

Sa mundo ng fashion, namamayagpag ang mga fashionistang baklita. Sa mundo ng showbiz, lalo na sa mga indie films, sandamukal ang mga baklitang reporter, direktor, writer, at producer. Sa mga skul na lang, pag me program, baklita ang incharge sa decor at arts. In short, intune ang mga baklita sa kanilang anima. Sa kanilang feminine side. Sa kanilang pagka-mapiling ina. Matres na lang ang kulang, ika nga. Pero wag ka, patalbugan pa yang mga yan sila sila na nga lang. Pero ganyan talaga. Baklita man, me masculine side pa rin sa ilalim yan. Kaya competitive at palaban pa rin. Kawawa ba sila? Winerva ka, baklita!

Maraming ambag sa mundo ang lahi ko. Ang ikatlong lahi ang nagsisilbing kislap ng kulay sa mundong madilim at puno ng anino. Habang naglalaban ang liwanag at dilim, nananatiling nasa gitna ang mga bakla, kumikinang ang setro at korona.

Ang point ko? Oo nga me kanya-kanya tayey na MMK moments sa layfsung. Me iba-ibang eksena tayes, me sari-saring kulay ang mga bahaghari natin. Pero at the end of the day, kawawa ka kung hahayaan mong maging kawawa ka sa mata ng iba. Totoong mailap ang kaligayahan, pero mas mailap naman ang kakuntentuhan. Pero pag yun ang nahuli mo, pasok ka na sa banga.

Pag mas marami na ang hindi normal sa mundo, magsisimula na ring magmukhang normal ang mga ito.

Ang Mga Iba

Nung malapit nang mag-end ang semester, ngarag na ngarag ako sa requirements. Sa dami ng hinabol kong school work at project na kelangang ipasa, nag-overstay ako sa office. Dun pa ko sa korean kong amo nagwo-work nun.

Bale sa 9th floor kami umuupa. Gus2 nga nung amo ko sa 8th floor kasi daw swerte ang number 8. Kaso di pa pwede sa 8th floor, under construction at wala pang mga tenants.

Around 3am, sa wakas natapos na ko. Mega print ang bakla ng lahat ng dapat i-print. Samantalahin habang wala pa ang amo para tipid sa gastos. Colored kung colored si bakla! Pati kokomban supply ng office ang tinira ko. Ultimo clearbook na pink dun nanggaling.

Matapos ang lahat ng eksena, ni-lock ko na ang office at gumora sa elevator. Mag-isa lang akong naglalakad sa hallway ng biglang...

"Tok-tok-tok!"

Bigla akong me narinig na tunog ng sapatos na naglalakad. Tumigil ako sa paglalakad. Tumigil din yung tunog. Naglakad ako uli.

"Tok-tok-tok!"

Tumunog uli yung sapatos. Parang sumusunod sa kin. Tumigil ako uli, at nawala na naman yung tunog. Lumingon ako sa likod at muntik ng mapasigaw.

Me nakatayong gwardya sa likod ko.

"Sir, sapatos nyo po yung tumutunog. Wag po kayong matakot." natatawang sabi ni Gardong Guard.

Oo nga pala, me wooden takong ang shoes kong mamahalin. Lintik na guard yun, kanina pa pala ko pinapanood.

So direcho na ang bakla, pinindot ang elevator at naghintay. Natatawa na rin ako sa kagagahan ko. Bumukas yung pinto ng elevator at sumakay na ko pababa sa ground floor. Pagdating sa 8th floor eh me sumakay na pretty petite na empleyada. Todo porma si Ate, at talaga namang kakainggit ever ang bag na winner!

Pakiramdaman galore kaming dalawa. Pagdating ng 7th floor, bumukas ang elevator. Naghintay kami ng konti pero walang sumakay. Sinara ni Ate yung pinto. Nasa may pindutan kasi sha, ako naman nasa may likod, nakasandal. Biglang me naisip na kalokohan ang bakla.
"Ate, naniniwala ka ba sa multo?" ispluk ko.

"Naramdaman mo rin ba yun?! Sa 7th floor! Nung bumukas yung pinto, parang me pumasok na malamig na hangin!" Halatang ninenerbyos si Ate pero relieved kasi me kakampi na sha. Takutin ko nga.

"Ate, wag kang mabibigla. Patay na ko. Nagmumulto ako dito sa elevator. Pinatay ako dito." binabaan ko pa ang boses ko para convincing.

Napatuwid ng tayo si Ate. "Ano ka ba? Wag ka ngang manakot jan! Kainis to! Mejo tumawa si Ate, tawang natatakot kasi ayaw nyang lumingon sa akin. Tinodo ko pa.

"Tingnan mo ko... mawawala na ko..." sabi kong pabulong.

Saktong bumukas ang elevator sa ground floor. Bigla akong tumawa sabay sabing "Joke lang Ate! Mashado kang nerbyosa." sabay hampas sa bag ni Ate na panalo talaga. Natawa na rin sha at sabay kaming naglakad. Shempre feeling close na kaya nagkakwentuhan kami.

"My gosh, alam mo ba kanina pa ko natatakot!" kwento ni Ate. "Kasi kanina sa taas, tumutunog yung takong ko akala ko me sumusunod sa kin. Patigil-tigil pa ko, nakikiramdam ako sa floor. Tapos natawa yung guard, sabi nya 'Maam sapatos nyo po yon!' Natakot pa ko sa sarili ko.. Kala ko naman wala lang, tapos naalala ko, isa nga lang pala guard on duty ngayong gabi kasi Undas, nasa entrance lagi. Ayun nagtatakbo na ko sa elevator." tumatawang sabi ni Ate.

"Ay! Shit! Pano ba toh?! Me naiwan ako sa 8th floor!! Sige balik muna ko... Ingat!" At nagmamadali ng bumalik si Ate sa elevator paakyat sa 8th floor.

Natigilan ako. Natulala. Nanlaki ang mata. Nagtayuan ang balahibo. At nagtitili.




******************************************




Sa tingin nyo, sino ang multo sa aming tatlo?

I'll See You Soon

Pumatak na naman ang luha ng baklang maton.

A few weeks ago, I posted a shoutout on my Facebook account asking for blood donations for a friend who has cancer. Kailangan nya ng blood platelets, RBC at WBC kasi bumababa ang supply nya ng dugo. She needed 5 sessions ng chemotherapy, isang session pa lang bumaba na agad blood count nya. To sustain her life, maraming kaibigan ang pumila sa PGH at nag-donate ng dugo. I was able to get two blood cards from redcross. Pero siguro ang mas naibigay ko sa kanya, napatawa ko sha ng bonggang bongga nung dinalaw ko sha sa hospital, at sa tuwing magkakasama kaming tropa.

Last night, I attended her funeral.

Ayla Fabregas-Ferdiz, June 29, 1983-October 29, 2009. 26 years old. A wife, a mother, a daughter, a friend. Karaniwan sa mga eulogies sa ganito magsisimula. Bakit kaming magkakatropa pag nagkukwentuhan, walang flow, walang structure, walang intro at ending. We simply remember. We remember Ayla.

Nung 2nd year college, iba-iba pa kami ng tropa. I was with Noel, Bebang and Ilet. Ayla was with Arnold. Wala shang tropa kundi ang boyfriend nya. Eventually sumama na rin sha sa grupo nina Chris, Ann, Divine at Dhei. Nadagdagan pa nina Leeann at Jane. Sumama na rin ang mga nomads na sina TJ at Jhong. Hanggang sa wala ng distinction kung sino ba ang barkada nino. Kung sino ba ang tropa nino. Basta magkakatropa kami. Hindi kami barkada.

Tropa.

Pero hindi kami close. We didn't have a particular friendship, na kaming dalawa eh magkikita at mamamasyal. Feeling ko nga nung una ayaw nya sa kin kasi super opposite kami ni Ayla. Kung gano ko kagaslaw, ganun naman sha ka-prim and proper. I remember our PE class kasi sha yung dance partner ko. Hinahagis-hagis ko pa sha habang sumasayaw. Kung pwede lang na makipagpalit sha ng partner, malamang ginawa nya.

And then, Anikka came into our lives.

Ayla got pregnant. Aba, diyata't me similarity din pala kami ng lola mo. Nope, di ako teenage mom. Pero given an ovary, malamang dati pa kong inahin. When we found out na jontis na si Ayla, andami ng nagbago. She gave birth nung birthday ni bowa -- si Arnold. Shempre sa binyag lahat kami ninang. Ay, yung isang borboli pala, si Madam, ninong. I guess yun ang naging start ng pagiging magkaibigan talaga namin ni Ayla, and shempre ng bowa-turned-husband na si Arnold.

She had to skip a year para alagaan si Anikka. Nauna kami makatapos ng college pero yung bonding ng tropa tuloy pa rin. Everytime we gather, usually sa bahay nina Ann sa Alfonso, Cavite, bitbit na ata nina Ayla at Arnold ang bahay nila. Before Dhei went to Dubai, nag-swimming pa kaming tropa (except one makating sister na nasa Boracay). Di ko kinaya, kasi me dala silang lutuan, kawali, syanse and everything! Swimming pa lang yun ha. Sobrang saya ng swimming na yun. Sobrang lungkot din ng kasunod.

We found out about her illness. Yung pananakit ng tuhod, cancer na pala. Syet na cancer yan. She underwent treatment, chemotherapy, and endless consultations. Her right leg was amputated to stop the cancer cells from spreading. She lost weight, she lost her hair, but she never lost her faith. All the while that she was enduring the sickness, her strength came from God.

Ironic. Sa tropa namin, sa kanya kami kumukuha ng lakas. Arnold was with her every painful step of the way. Kaming mga walang sakit, kami ang mas mahina. Ayla was her usual self -- masayahin, bungisngis, kind-hearted, prayerful, strong. "Laban lang," she usually said and she did. Lumaban talaga sha and she won. Or we thought she won.

For almost a year, she was doing good. After the treatment, they declared her cancer-free and we couldn't be happier for her. She went back to work, nakasama na uli namin sha sa Alfonso, ganun pa rin siya, parang walang pinagdaanan na mabigat na sakit.

Last March, nag-swimming kami uli and that night was the most unforgetable night for us. Sa gitna ng matador at potato chips, napag-usapan namin ang sakit ni Ayla. Siguro it was too much for Arnold, kasi that was the first time that he broke down in tears. Yung lahat ng sakit na naramdaman nya for his wife, yung lahat ng takot nya sa pwedeng mangyari, yung lahat ng pagmamahal na nasa puso nya for Ayla, sinabi nya that night.

We all cried. Ngumalngal talaga ko ng todo todo. I hugged Ayla, saying sorry for not being strong enough. Tuwing magdadrama kami, Ayla just says "Tama na yan, ano ka ba, ok lang ako. Wag ka ng umiyak, naiiyak rin tuloy ako." And she would give me her trademark smile.

August 2009, she was scheduled for her prostethics. Nasa PGH sha having her therapy para sa artificial leg na ikakabit, and they learned the shocking and painful truth. The cancer cells were back, and this time kalat na sa katawan nya. Nag-stay sha sa hospital for another set of chemotherapy.

Dinalaw ko sha sa PGH nung October 11. Di pa nga oras ng dalaw yun eh, nagpalusot lang ako sa guard kaya ako nakapasok. As usual, Ayla made it look like she was doing okay. Di namin alam, even yung paglapat ng kumot sa katawan nya masakit. She was in pain. Pero nung niyakap ko sha before ako umuwi, I can never forget what she said.

"I love you friend."

Umiiyak na sha nun, pero I told her not to cry kasi mahihirapan lang sha. Dinaan ko sa biro at patawa. After I left her room, dun bumuhos ng husto ang luha ko sa chapel. For someone so sweet, kind and caring, bakit si Ayla pa? Cliche, pero andaming masamang tao sa mundo, bakit hindi sila? Bakit hindi ako? I don't understand why, and perhaps I never will.

After more than a week, she went home. And last Thursday, binawi na sa min si Ayla. The day she died, di raw sha mapakali. She said "Bakit ganun, wala akong makita. Tanggalin nyo na tong unan sa likod ko." She closed her eyes, and she breathed her last.

The night I saw her in her wedding dress, she was as beautiful as she was nung college. There was a hint of her trademark smile on her face. And she's at peace. She's gone now, but still she is our pillar of strength. She prepared us well.

Sa susunod na lakad ng tropa, sana kumpleto kami uli. Sa swimming, sa Alfonso, sa inuman, sa mga get-together, sa SM Bacoor, sa Molino, sa bahay nila Jhong at Ann, sa Hardin ng Postema, sa Cavite. I'm sure kasama namin si Ayla, natatawa sa mga kalokohan, umiiling sa mga kagaguhan, umaawat sa mga todong inuman (lalo na kay Ann), gumagabay san man ang venue ng susunod na lakad ng tropa.

Nauna man si Ayla, she will be with us until we, too, breathe our last.

Walking Away (SANT Reposted)

Five years ago, in a faraway LA land, me inatendan akechi na youth camp sa Cavite, ang bayan ng agimat. Directly after graduation iteklavoo sa college. Mahal na Araw pa kaya to the highest level ang penitensya. Isang linggong pagluhod. Honestly winner rin pala ang isang linggong pagdarasal. Kasama na ditey yung normal na activities pag holy week. Misa, kumpisal, rosary, way of the cross, fasting. Shempre me mga activity rin kami na magkakagrupo.

Among the campers eh luwag na luwag talaga ang panty ko ke Kirk na taga-Baguio. Ning, long-haired, chinito, mapanga, red lips, parang Igorot God ang lolo mo. Si Kirk eh parang rock concert in motion. Malandi pa kung tumingin. Sha lang ang kakilala ko na dread locks ang hair style, at binagayan sha nito. He still looks clean, yummy and delectable. Lalo na pag ngumiti. Ay mare, ang sarap maging sinaing pag sha ang ulam. Ang sarap nyang papakin.

Kaso, ang kagrupo ko eh si Kevin. Yung brother nya. Akala ko Luz Valdez, Winnie Cordero pala... Si Kevin eh mas kulot, mas chinito, mas matangkad, epitome ng pagka-ungas. Kung si Kirk eh rock concert in motion, c Kevin eh poetry in motion pa lang. Pero may potensyal ng magpaiyak ng mga badesa. At 16, he can be your typical boy next door. Wait till he gets older.

Sa camp eh tatlo kaming super close. Si Kevin, si Ka-te at ako.

SANT. That's Kevin. Sex appeal na nagkatawang tao. Si Ka-te naman eh BCNT. Brain cell na nagkatawang tao. At ako? HVNB. Halimaw sa Vase na nagkatawang bakla. Haggard.

Triumvirate. Si Ka-te eh radical, si Kevin eh illogical, ako eh comical. Si Ka-te eh intellectual, si Kevin eh physical, ako eh social. Si Ka-te ang logic, si Kevin ang attraction, ako ang comic relief. Si Ka-te ang femme fatale, si Kevin ang alpha male, ako ang identity crisis. Saya di ba?!

Matapos ang camp, intact pa rin kaming tatlo. For five years, I can say na tumatag talaga ever ang samahan namin. Kindred spirits. Itey siguro kaming tatlo. Kasi far from each other na ang drama namin. Si Ka-te eh kumukuyakoy sa Laguna, si Kevin eh nagkakandirit sa Australia, and I'm here sa QC, nagluluksong-tinik sa iba't ibang branches ng iskwater. Outsourcing na nga ako madalas sa ibang iskwater eh. Pero kineri-bambam namen ma-finder's keepers ang elusive na happiness sa aming friendship. Three less lonely people.

I'm sure alam ng dalawa toh. Ang naka-stapler kong puso, tumibok ng bonggang-bongga para kay Kevin. Ang totoy na si Kevin. Ang ungas na si Kevin. Ang cute na si Kevin. Ang bunso na si Kevin. And yes, ang getting yummy na si Kevin. After the camp, plentitious times pa akong nagpabalik-balik sa Baguio at nakitira sa bahay nila. Yesterday!

Mega apply pa ang vaklushi sa Baguio State Univ. Di ako mapakali sa Manila. Feeling ko andun ang ligaya't saya ko sa bundok ng Benguet. Kaya kahit lima silang magkakapatid na lalaki, gora pa rin ang bakla. Nung mga eksenang yun eh maton pa trulili ako. Never nila ako na-Q&A kung badesa ba akeiwa at kung me palikpik ba kong nakakubli. Basta andun lang ako lagi sa haus nila.

Grabe silang uminom! Nung college days ko eh feel na feel ko talaga maging tumador at tanggera. Ilang beses na halos akong gumulong sa sarili kong suka. Pero never akong nag-blackout. Sa bahay nila Kevin eh naranasan kong mawalan ng ulirat sa sobrang kalasingan. Uminom ka ba naman sa harap ng bonfire mula alas otso ng gabi hanggang umaga eh. Kaswal lang yun ha. Me pulutan naman, kaso paiba-iba ang alak, puro pa hard. Kinabukasan ko na malalaman na si Kevin pala ang nag-aruga sa akin sa magdamag. Amin ang gabi. Wit ko na alam kung na-rape ba akeiwa.. Parang hindi naman!

Secret lover ang drama ko. Di applicable sa lolo mo ang kasabihang "Walang matimtimang lalaki sa baklang magaling lumuhod." Lalong hindi pasok sa banga ke Kevin ang motto ko na "Habang may poverty, may baklang masaya". Eh wala naman shang mapapala sa kin, me pera naman sha. Kaya nilihim ko na lang ang pagsintang pururot ko. Baka ma-jombag pa ko. Kasabay ng lihim na toh, shempre ang paglilihim ko ng pagka-badesa ko.

Eventually nalaman nya rin. Sa isang makabagbag damdaming text message eh umamin ang jokla. And after that, it was never the same. Nagka-wall. Wala namang budwire in fairness. Nagkaroon lang ng harang at pareho kaming hindi maka-oberdabakod.

Kaya ang nabunyag na pagsinta, no choice kundi ibaon sa limot. Hanggang sa mga oras na toh, feeling ko eh anytime na makita ko uli si Ungas, babalik ang kuribdib ng puso ko.

Nung despedida nila to Australia, lasing ang ungas. Na-offend ako, in fairness. Kantahan ba naman ako ng "O pare meron kang bisita. Itsura mo'y parang naluging bakla.." Multong bakla! Yun daw ang theme song nya sa kin! Nun ko lang nalaman na feeling nya eh binak-istab ko sha kasi tinago ko ang pink kong pakpak. Lumipad sha sa lupain ng mga kangaroo na may lamat sa pagkakaibigan namin.

Kasi bakla "pala" ako.

Yung closeness namin ni Ungas, nalipat ke Ka-te. Pareho kaming naging mas close ke Ka-te kasi kumbaga sha yung neutral ground. Sa kanya na ko nagkukwento ng mga kilig ko, ke Ka-te na rin nagkukwento ng mga hangups at lovelife eklabush nya c Kevin. C Ka-te ang naging shock
absorber naming dalawa.

Habang tumatanda eh pasarap ng pasarap si Kevin. Habang sumasarap sha eh palayo naman sha ng palayo sa akin. Although natanggap rin naman nya ang hasang ketch, yung dati naming closeness eh di na naibalik. Pero kami ni Ka-te, mas naging mighty bond ang dikit namin, pati barkada nya ng hayskul inangkin ko na, at close rin naman sha sa iba kong tropa. At habang nagiging ganap ang sex appeal ni Kevin eh nagiging ganap naman ang pagkababae ko.

Kami ni Ka-te, iba naman ang level ng similarities namin. Sa psych, we call this the "peak level" ng pagkakaintindihan. Yung tipong tinginan lang nagkakaintindihan na. Yung tipong kahit magkalayo eh pareho kayo ng reaksyon sa isang sitwasyon. Ganitekla kaming duwa ni Ka-te. Tsaka naman, nickname pa lang panalo na.. Ka-te. Makate. Baklang bakla davah?

Iilang tao lang ang kino-consider kong kasing talino ko, if not mas matalino, sa kin hehehe. Isa siya dun. Ilang beses na kaming magka-chat na wala pang topic eh pareho na kami ng sinusulat. We watch the same shows, read the same books, mas nerd nga lang sha sa kin.

What I didn't know, Ka-te was also into him. Patay na! Nadulas lang yun ofismeyt nya nung tawagin shang Mrs. Kevin Pao. Natulala ako ng mga five seconds. Huli na ang lahat, kahit ibitin nya ng patiwarik at busalan nya yung bibig nung dakdakina nyang friendship eh alam ko na ang totoo. And yes, we fell in love with the same man.

"The boy that we shared" at "the boy that we never had" ang alyas namin ke Kevin. Simply because pareho kaming bigo. Pag nasa Australia si Kevin, ang mantra namin, "I remember the boy but I don't remember the feeling anymore." Pero pag anjan na sha sa Pinas, ay ning, "It's all coming back, it's all coming back to me now" na ang mantra.

Madalas eh magka-conference kami sa YM. Chikahan, bukuhan, laglagan, update, bonding. Mas lamang ang pagiging online friends namin kasi di na kami halos nagkikita.

Later on, I found out na mas madalas pala silang mag-usap ng di ko alam. Naging sila na rin ata ng di ko alam. Nagtatawagan, nagwe-webcam, everything na me long distance relationship. Nagselos ako, pero hallleeeeer? Me karapatan ba akeiwa eh di naman akin yung boylet.. Dahil sa lamat na meron sa pagitan namin, yung initial role ni Ka-te na vulca seal, naging permanent.

Totoo na mahirap pag me pechay ang kalaban mo. Pero mas mahirap pala pag kaibigan mo ang pechay na yun. Sa pagkakataong ito, ako na ang nagkusang lumayo.

Sa kwento naming tatlo, ako pala ang kontrabida.